Zobacz najnowszy odcinek na naszym kanale YouTubeBRUKSELA: 69 strzelanin i wojsko na ulicach stolicy UEObejrzyj na YouTube →
W dniu 8 maja 2025 r. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) wydał wyrok w sprawie C-662/23, dotyczący interpretacji przepisów dyrektywy 2013/32/UE w kontekście przedłużania terminów rozpatrywania wniosków o udzielenie ochrony międzynarodowej.
Kontekst sprawy
Sprawa dotyczyła obywatela państwa trzeciego, który złożył wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej w Niderlandach. Organ rozpatrujący wniosek nie wydał decyzji w ustawowym sześciomiesięcznym terminie, przedłużając go, powołując się na dużą liczbę jednocześnie złożonych wniosków. Wątpliwości co do zgodności takiego działania z prawem UE skłoniły Raad van State (radę stanu Niderlandów) do skierowania pytania prejudycjalnego do TSUE.
Stanowisko TSUE
TSUE uznał, że przedłużenie terminu rozpatrywania wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej może nastąpić tylko w wyjątkowych okolicznościach, ściśle określonych w art. 31 ust. 3 lit. b) dyrektywy 2013/32/UE. Trybunał podkreślił, że sama duża liczba złożonych wniosków nie może automatycznie uzasadniać przedłużenia terminu. Należy również uwzględnić inne okoliczności, takie jak efektywność organizacyjna organu rozpatrującego oraz dostępne zasoby.
Znaczenie wyroku
Wyrok TSUE ma istotne znaczenie dla praktyki stosowania prawa azylowego w państwach członkowskich UE. Podkreśla on konieczność przestrzegania określonych terminów rozpatrywania wniosków o ochronę międzynarodową oraz ogranicza możliwość ich przedłużania do wyjątkowych sytuacji. Decyzja ta ma na celu zapewnienie skutecznej ochrony praw osób ubiegających się o azyl oraz zapobieganie nadmiernemu przedłużaniu procedur administracyjnych
